Leesimpressies

  • Haruki Murakami: Norwegian wood

  • Nr. 10 - 2007
  • Het eerste boek dat ik van Haruki Murakami las heette Ten zuiden van de grens. Ergens in hoofdstuk twee of drie besloot ik dat van deze schrijver alles gelezen diende te worden. Hier was iemand aan het woord met een volstrekt eigen geluid. Enige tijd later wist ik dat Norwegian wood tot de beste boeken aller tijden behoorde. Zwakke schakel in de…
  • Lees verder »
  • Douwe Draaisma: Ontregelde geesten

  • Nr. 9 - 2007
  • Sociale wetenschappers die kunnen schrijven zijn zeldzame vogels. Gelijk een witte raaf of zwarte zwaan. Douwe Draaisma behoort tot die categorie van uitzonderingen. Hij liet dat al zien in zijn boek De metaforenmachine, een geschiedenis van het geheugen. Daarna bereikte hij een groter publiek met de nieuwsgierig makende titel Waarom het leven sn…
  • Lees verder »
  • Dimitri Verhulst: De helaasheid der dingen

  • Nr. 8 - 2007
  • Als je in plaats van een bitter lemon een gini moet bestellen dan weet je in BelgiĆ« op een terras te zitten. Met hetzelfde genoegen overigens incasseert de ober de behoefte aan twee koffies. De meerderheid van onze zuiderburen deelt met ons het Nederlands als moedertaal en toch is de taal daar anders. Wie een willekeurige bladzij uit een roman n…
  • Lees verder »
  • Halldor Laxness: Het visconcert

  • Nr. 7 - 2007
  • IJsland, een land met minder inwoners dan de stad Utrecht, heeft dankzij Halldor Laxness vaker de Nobelprijs voor literatuur gewonnen dan Nederland. Die voorsprong ontstond in 1955. Laxness werd geboren op de Laugavegur, de belangrijkste winkelstraat van Reykjavik. Hij bereikte de respectabele leeftijd van 95 jaar en schreef een omvangrijk oeuvre…
  • Lees verder »
  • David Remnick: reporter

  • Nr. 6 - 2007
  • Af en toe koop ik een exemplaar van The New Yorker, een tijdschrift met een lange traditie. Het blad begint met de rubrieken Goings on about town en The talk of the town. Dan ben je al ongeveer op bladzijde 30 en volgen de variabele artikelen. Over omvang van de stukken wordt niet kinderachtig gedaan. Er is altijd ruimte voor fictie, overigens ni…
  • Lees verder »