Leesimpressies met beoordeling 3 uit 5

  • Gil Courtemanche: Een zondag aan het zwembad in Kigali

  • Nr. 1 - 2009
  • Van Oscar Wilde wordt beweerd dat hij de boeken die hij recenseerde niet las, uit vrees voor beïnvloeding. Alleen de eigen mening telt. Het andere uiterste is dat de bespreker zichzelf geheel wegcijfert om alle aandacht te richten op het boek. Dat laatste is onmogelijk en wellicht onwenselijk. In een recensie behoort het boek de hoofdpersoon te…
  • Lees verder »
  • John Carey: What good are the arts?

  • Nr. 20 - 2008
  • Waarom raakt iemand verslingerd aan lezen? Jaren heb ik besteed aan het omslaan van bladzijden in plaats van uitdagingen te zoeken in het maken van carrière, speed daten op internet of het bezoeken van meubelboulevards. Lid worden van een fanfare, er was geen tijd voor. Een leven vergooid aan lezen. Valt daar een batig saldo van op te maken en w…
  • Lees verder »
  • Daniel Dennett: De betovering van het geloof

  • Nr. 19 - 2008
  • Honderden miljoenen en waarschijnlijk miljarden mensen zijn overtuigd aanhanger van een godsdienst. In Nederland speelt religie na lange tijd weer de eerste viool. Onze regering kent een meerderheid van twee christelijke partijen en met de komst van een grote groep nieuwe Nederlanders heeft de islam haar intrede gedaan. Op mij heeft religie nooit…
  • Lees verder »
  • Mercè Rodoreda: Gebroken spiegel

  • Nr. 17 - 2008
  • Over het persoonlijk leven van Merce Rodoreda is weinig bekend. Op de achterflappen van haar in het Nederlands vertaalde boeken wordt al getwist over het geboortejaar. De Bezige Bij houdt het op 1909, Meulenhoff op 1908. Over het sterfjaar 1983 bestaat consensus. Verder weten we dat zij haar leven vooral in Barcelona doorbracht. Die stad vormt he…
  • Lees verder »
  • Lloyd Jones: Meneer Pip

  • Nr. 16 - 2008
  • Volgers van deze leesimpressies kunnen hun beklag doen dat de Nieuw-Zeelandse literatuur danig is verwaarloosd. Zoiets kan niet ongestraft voortduren. De gratuite verklaring is mijn onbekendheid met schrijvers uit dat land. Ik kom tot twee stuks: Keri Hume en lloyd Jones. Van de eerste heb ik ooit een boek als te ontoegankelijk terzijde gelegd.…
  • Lees verder »